Historia miejsca, Park Urlicha

Warszawskie dziedzictwo rodziny Ulrichów, sięgające XVIII w., to wyjątkowo ciekawa

i chlubna karta polskiego ogrodnictwa. Założyciel warszawskiej dynastii Jan Bogumił Ulrich,

na początku XIX w. został mianowany ogrodnikiem Ogrodu Saskiego. W roku 1805

Jan Bogumił Ulrich zakłada własny ogród i rozpoczyna produkcję rzadkich warzyw i owoców.

Z czasem staje się specjalistą w hodowli kwiatów.

W 1876 r. syn Jana, Krystian, kupuje ziemię we wsi Górce, na terenie obecnej Woli. Produkcja roślin przenosi się do dzisiejszego Ulrychowa, przy ul. Górczewskiej. Powstaje tam wzorcowy zakład ogrodniczy ze szkółkami, szklarniami oraz ogrodem pokazowym. Rodzina Ulrichów sprowadza do Warszawy wyjątkowe odmiany drzew. Do dziś w parku przetrwały:

buk szkarłatny, buk zwisły, klon czerwony, dąb błotny i wiele  innych. Park Ulricha stał się celem rodzinnych i towarzyskich spotkań mieszkańców Woli. W 1958 r. firmę upaństwowiono,

park spacerowy wraz z pałacykiem i szklarniami popadły w kompletną ruinę.

Budowa Wola Park przy ul. Górczewskiej 124 oznaczała renesans założenia parkowego.

Stała opieka centrum handlowego nad parkiem, fontanną i zabytkowymi budynkami dawnego ogrodu Ulrichów pozwoliła na odtworzenie tradycyjnego miejsca spacerów mieszkańców Woli.